منطقه مرده

یا حق!!

خب به مناسبت رسيدن ولنتاين ((كه از اعياد بزرگ ما شيعيانه )) بد نيست كه به بحث استراتژيك "بوسيدن" بپردازيم اصولآ ماچ كردن زيبا ترين عمليه كه براي ابراز عشق به آن دست مي زنيم و در اين عمل شريف "لبها"هستند كه نقش سوداگران عشق و پيام آوران محبت را بازي مي كنند هميشه از بوس كردن خوشم مي آمد ولي يك تغيير بيولوژيك در عنفوان جواني باعث بروز مشكلات حاد عاطفي در من شد كه آثار مخرب روحي آن همچنان با من است ؛ قضيه از اين قرار است كه ما_من و خودم_ هنگامي كه در كلاس دوم دبيرستان در سنگر علم و دانش مشغول جانفشاني و دودره بازي بودم با يك بيماري در خودم مواجه شدم: جوش صورت!! واين گونه بود كه دنيا به كام من تلخ شد_ لازم به ذكر است كه هم اكنون دنيا به كام من يخ و بي مزه است_ بعله اوضاع به گونه اي بود كه خودم هم رقبت نمي كردم به خودم در آيينه نگاه كنم از اين رو تامدتها نه كسي مرا ماچ مي كرد ونه اجازه مي داد كه من او را ببوسم!! من دچار افسردگي،پوچي وسرگرداني شده بودم مدام كتابهاي صاذق هدايت كافكا آلبر كامو و فهيمه رحيمي مي خواندم و به فلسفه ي نهيليستي توسعه گرا متمايل شده بودم و مدتي نيز به عرفان نيروانا كرت كوبين مايكل جكسون و غيره متمايل گشتم((با زاويه ي45 درجه)) تا اينكه دوستي كه از حال و روز پريشان من آگاه بود به من گوهر ارزشمندي عطا كرد تا به مدد جادوي آن از اين رنج و مشقت رهايي يابم

و آن ارمغان چيزي به جز صابون ضد جوش گلمر نبود((رپرتاژ آگهي يعني اين!)) و بدين گونه بود كه من از رنج و رياضت رهايي يافتم به اجتماع بازگشتم و جاي شما خالي يه ماچ آب دار از تمام بر وبچس گرفتم و...

                                                         *********

زيبا باشد... در ضمن ولنتاينتان هم مبارك!!