به قول شاعر: از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود.....
ديگه وقت اون شده كه بند وبساط رو جمع كنيم يه سطل آب رو خاكستر آتيش بريزيم و پاشيم بريم دنبال خونه زندگي! پاشيم بريم از سر كوچه يه بسته چس فيل بخريم بشينيم پاي اينترنت و اين بار به جاي سرو كله زدن با فيلترينگ و سايت هاي سياسي بريم سرزمين دات اورگ اين آهنگ پاپ كورن يا همون چس فيل شادمهر عقيلي(اين خواننده متعهد و مبارز) رو دانلود كنيم و بشينيم تا صبح گوش بديم.....
حكايت ما شده حكايت سنگر با قمقمه هاي خالي شده حكايت دون كيشوت و سانچوز شده قصه روزمرگي....
((فايده نداره اشك و گريه زاري نه خودتو مي خوام نه يادگاري))
سعي كنيد موقع خارج شدن از خونه خودتون رو به اون راه بزنيد آسته برين و آسته بياين بي خود به اون بچه اي كه داره آشغال جمع مي كنه خيره نشين اگه سر يه چهارراه ديدن يه ماكسيما ايستاده و يه بچه نيم قد داره التماس مي كنه كه آقا تو رو خدا آدامس بخر دلتون واسه اون بچه نسوزه دلتون واسه خودتون بسوزه...
گذشت دوره چه گوار ا بازي و يا حتا ورژن جواد ترش: فردين بازي... سوار تاكسي كه ميشين و راننده تاكسي طبق معمول شروع مي كنه به چس ناله و غر زدن از اوضاع زمانه شما خودتون روبه نشنيدن بزنيد آروم يه گوشه اي بشينيد بذاريد باد بياد... به جاي اين كه براي خودتون دغدغه فكري درست كنيد و كتاب هاي صد من يه غاز بخونيد به افق هاي دوردست خيره بشين و به رازهاي موفقيت فكر كنيد،شب ها سريال هاي آموزنده تلويزيون رو تماشا كنيد و صبح ها توي آينه به خودتون لبخند مليح تحويل بدين وسعي كنيد مثبت بينديشيد....اين است شيوه درست زندگي در ميان مردمان عصر چس فيل!
((دروغ نگو تقصير اين زمونه است هر دو مون مي دونيم اينا بهونه است))
نا اميد نيستم اگر هم نا اميدم نا اميدي ام آن قدر كوچك است كه هر شب در ازدحام ميكده ها گم مي شود
شايد هم تنهام به قول شاعر: من مثل هر دانش آموزي كه درس هندسه اش را ديوانه وار دوست دارد تنها هستم! شايد هم ديوانه ام و از زندگي بيگانه ام ولي نه مجنونم و نه بيگانه! اينجا رو سه چهار ماهي نيمه تعطيل مي كنم هر از چند گاهي اگه دلم گرفت يه سري مي زنم و چيزكي مي نويسم تا بعد چه پيش آيد....
تشكر مي كنم ازسامورایی به خاطر كامنت هاي زيادي كه توي اين مدت برام گذاشت و يه بار ديگه فوت پدرش رو بهش تسليت مي گم
از سهیل ممنونم به خاطر بحث هاي خوبي كه با هم داشتيم و اميدوارم در آينده هم تداوم پيدا كنه....
از پسر خالم مهدی به خاطر راهنمايي هاي بسيار مفيدش
از دوست جديدم عمو کیوان كه خيلي با حاله هم خودش هم نوشته هاش
از خانم نظرآهاری به خاطر اينكه اولين كامنت رو برام گذاشت
از سپنتا و آقامرتضاكه يه مدتيه كم پيدا شدن و هر دوشون رو نوشته هام تاثير زيادي گذاشتند
و با عرض شرمندگي خدمت جناب ماهی دودی به خاطرنقش داستان و اون قضيه شونصدتاكامنت!!
با تشكر از خانواده محترم رجبي و مردم خوب شهرستان قزوين و حومه!
((به جون تو نباشي اصل حاله...زندگي بي تو پر عشق و حاله ...
عشق و حاله ....
عشق و حاله.....
عشق وحاله....))
آآآآآآآ..........برو بالا!!!!