مطالبات و نیاز های ما انباشته می شود و هم زمان سرکوب می گردد، مجبوریم سیاسی باشیم و سیاسی فکر کنیم در غیر این صورت فرقی با چهار پا نداریم،اگر سکوت صدای امروز ماست آن را با بالاترین فریاد ها اشتباه نگیرید سکوت ما از جنس سکوت بره هاست،بره هایی که به مسلخ برده می شوند و میل خود را قربانی می کنند، امروز ما لنگ در هوا هستیم اگر غفلت کنیم در زمره محذوفین اجتماعی قرار میگیریم اگر هم غفلت نکنیم به همچنین!
اقتصاد مبتنی بر نفت ما را بیچاره کرد گویا همواره یک نسبت معکوس بین افزایش قیمت نفت و دمکراسی در این محنت سرا وجود دارد که اربابان ما هار تر و وحشی تر می گردند.آینده ایران را هم یکی از دو جناح سپاه و یا راست مدرن رقم می زنند و سیاست های هر دو در نهایت به بازتولید استبداد می انجامد که باید ببنیم سنبه ی کدام پر زور تر است!
"یا برای کار بجنگید و یا از گرسنگی بمیرید" این منطق سیاست تحمیلی و کارآمد امروز و آینده ی دولت ماست! تعمیم نظریات داروین به حوزه اجتماع و اقتصاد: به جای زیستگاه طبیعی بازار و کسی زنده می ماند که از قوانین بازار تبعیت کند.در اقتصاد تک محصولی و سرمایه داری دلالی ما کاملا واضح است که بورژوازی خصوصی در بخش صنعت همواره از زمین و زمان طلبکار باشدو حقوق کم و اخراج گسترده کارگران را حق مسلم خود بداند.کارگری که یا جیره خور دولت است و یا بدون هیچگونه امنیت شغلی ای در بخش خصوصی جان می کند کی و چطور می تواند با پیگیری منافعش،منافع کل جامعه را تامین کند؟
اگر در محیط های کارگری ایران زیر آب زنی،از زیر کار در رفتن وعدم مسئولیت پذیری کاملا عادی است اگر اکثریت کارگران ایران سنت گرا و حافظ وضع موجود هستند این نیروی اجتماعی بالقوه چه شباهتی با کارگر صنعتی قرن نوزدهم اروپا دارد که مارکس در توصیف آن ها در خانواده مقدس می نویسد:((باید از عشق به مطالعه،عطش کسب دانش،قدرت معنوی واشتیاق پایان ناپذیر به پیشرفت کارگران فرانسوی و انگلیسی با اطلاع بود تا بتوان تصوری از شرافت انسانی این جنبش داشت.))
نیروی اجتماعی درست و درمان در ایران کدام است؟آیا امیدی هست؟آیا رهایی ممکن است؟آیا تغییری در مناسبات اجتماعی در فرهنگ ما در شیوه تولید و ...رخ خواهد داد؟
هزاران پرسش وجود دارند که به دنبال آن خواهیم گشت،هزاران روزنه و شکاف،موقعیت هایی که آن ها را خلق خواهیم کرد بازی ای که برای ما ادامه دارد در هر وضعی که باشیم...هزاران کتاب که مطالعه خواهیم کرد و هزاران مقاله که خواهیم نوشت...شیوه های جدید و متفاوتی که خواهیم آزمود: به دنبال خصلت انسانی خود رفتن در عصر از خودبیگانگی!
پ.ن:دوباره اینجا خواهم نوشت اما وقت اش را نمی دانم!
